Enkele jaren geleden hoorde ik voor het eerst iemand over De Eenzame Uitvaart vertellen. Dat moet Andy Fierens geweest zijn, die vertelde dat Bart F.M. Droog het project onder zijn toenmalige stadsdichtersvleugels nam. Deze Groningse dichter nam zich bij de aanstelling als stadsdichter voor de uitvaarten te bezoeken waar niemand anders kwam en besloot, namens de stad, de zogenaamde eenzame uitvaart met een gedicht te begeleiden. Het was F. Starik uit Amsterdam die het project verder uitdacht, enkele belangrijke aanvullingen deed en er een mooi boek over schreef met de toepasselijke titel ‘De eenzame uitvaart’. Na het lezen van het boek was ik gewonnen. Ik wilde De Eenzame Uitvaart naar Antwerpen halen. Een grootstad met dezelfde kwaaltjes en margefiguren als Amsterdam. Een stad met een stroom waar wel eens eenzame figuren in werden gevonden. Straten waar mensen geregeld in verdwaalden, en ook nooit meer uit terug kwamen. Een stad dewelke wordt beschouwd als ‘een moeilijk lief’ (volgens Lanoy’s stadsgedicht). Lees verder »