Maarten Inghels

is dichter, schrijver en coördinator van de Eenzame Uitvaart te Antwerpen.

Inghels (Borgerhout, °1988) schreef poëzie, columns en kortverhalen voor diverse literaire tijdschriften en magazines en treedt regelmatig op met eigen werk (o.a. Koningsblauw, De Nacht van de Poëzie, Crossing Border en Wintertuin). Verschillende gedichten werden al naar het Engels vertaald.

Eind 2008 verscheen zijn debuutbundel Tumult als zeventiende deeltje in de Sandwich-reeks onder redactie van Gerrit Komrij. De recensies stapelden zich op: “een moment van klaarheid” volgens HUMO, “een belofte” volgens De Morgen of zoals Cutting Edge het stelde: “Tumult' is zelden een aangenaam geluid, maar Inghels heeft het klaargespeeld.”

Hij is coördinator van de Eenzame Uitvaart in Antwerpen en schrijft columns voor het universiteitsmagazine Dwars van de Universiteit Antwerpen.
Zijn tweede dichtbundel 'Waakzaam' verscheen in maart 2011 bij De Bezige Bij Antwerpen en kaart de impasse aan; in kritische verzen stelt hij vragen bij de revoluties, onze sloganeske identiteitscrisis en de frivoliteitscultuur. Ook trad Inghels sinds de editie van 2010 al twee maal als curator op voor het internationale Felix Poetry Festival in Antwerpen. (Foto: Koen Broos)

‘In de bladstille Vlaamse letteren de meest opmerkelijke debutant sinds jaren.’ Humo

"Inghels weet precies zijn vingers op de zwerende plekken van onze maatschappij te leggen. Vlammende betogen, prozagedichten waarbij je moet happen naar adem, die je doen knikken en instemmen. Die je tegelijk een ongemakkelijk gevoel geven. Die je een beetje beschaamd doen grinniken." Passionate Magazine
 

De boer die ooit aan de bonen rook, Gazet van Antwerpen

on October 10, 2011in Publicatie

FairTradeProvincie wil op een concrete manier bijdragen aan een waardig bestaan voor de kleine boer in het Zuiden en de duurzame producent in het Noorden. Het wil mensen in het Westen warm maken voor duurzame en eerlijke landbouw.

Op vrijdag 7 oktober kreeg de provincie Antwerpen de titel FairTradeProvincie, omdat het voldoende inspanningen leverde om te voldoen aan zes uitgebreide criteria, opgesteld door organisaties als 11.11.11, Max Havelaar, Oxfam-Wereldwinkels en Vredes- eilanden. FairTrade vroeg mij een gedicht te schrijven, als een cadeau voor het provinciebestuur. ‘De boer die ooit aan de bonen rook’, werd in een aluminiumplaat gegraveerd en krijgt een plaats in het Provinciehuis. Op maandag 10 oktober staat het gedicht in Gazet van Antwerpen, samen met een interview en wel erg subtiele kop.

De boer die ooit aan de bonen rook

Geeft ‘t steeds richting en verbindt ‘t ons zoals de damp
doet denken aan de boer die ooit aan de bonen rook?

Hij die in de pluk van de vrucht volhardt, zelfredzaam
in zijn werk, leeft bij gratie van de grond, zijn verhaal.

Zo ontstaat het opgewekte zwart, gebrand, gewogen,
gemaald amalgaam, gaat elke geur, flard en likeur

met een fleurige marketingnaam à la carte. Boven
kop vol melkschuimfolie komt het vlugge ontwaken,

verleiden we weer dat meisje met espresso, latte,
een americano of drie, danken zijn voorzienigheid

om wat de cafeïne in gang had gebracht, ons richting
geeft en verbindt zoals de damp doet vragen:

is in ons bestaan de boer die ooit aan de bonen rook
al een begrip, of kiezen we voor een onvastere grip?

Deel dit artikel: