Het is geen warme knuffel {3}
Op Klara, in het cultuurprogramma Babel, mocht ik in een kleine minuut uitleggen wat ik voelde bij de opname van zeven gedichten in de nieuwe bloemlezing die Gerrit Komrij samenstelde over de 21ste eeuw. Die komt vandaag uit. Vanzelfsprekend staan in de Jonge Komrij een heleboel dichters in met erg goede gedichten, namelijk 185 gedichten en een een stuk minder dichters.
De redactie van Klara sprak over zeven gedichten van mij die zijn opgenomen, van de drie uit ‘Het abattoir van het afscheid’ wist ik al. De eenvoudige rekensom leert mij dat de resterende vier uit Tumult zijn geplukt. In die kleine minuut mocht ik uitleggen wat ik voelde bij die eer, om daarna een gedicht voor te lezen. Het voorgesprek met de redactie stuurde me lichtjes naar het gedicht ‘Troost’, wat ik na hun suggestie dan ook voorlas.
Toen ik dat telefoontje kreeg zat ik in de Muze met een vriendin die me nauw aan het hart ligt, en wie net een leesteken tussen de schouderbladen op haar rug had laten tatoeëren. De Muze is een jazz-kroeg die onder zijn klandizie de mannen met de te grote zwarte brilmonturen en grijze regenjassen kan rekenen.
Of dat pijn deed, vroeg ik. Zo’n tatoeage. Zelf ben ik namelijk ook van zin ooit mijn lichaam op die manier te laten verminken, maar wanneer en wat weet ik nog niet.
‘Het brandt,’ zei ze. ‘Het brandt op de manier dat sigarettenpeuken in je vel branden.’ En: ‘Het is geen warme knuffel, je laten tatoeëren.’
Maar het telefoontje van de redactie van Klara onderbrak ons onderonsje waarna ik op zoek moest naar een vaste telefoonlijn en een exemplaar van Tumult om uit voor te dragen. Ik vond nog een laatste exemplaar in de beste boekhandel van Antwerpen, de Groene Waterman, maar de bundel zag er zo uit:
Zonder sticker op. Zonder titel. Helemaal niets. Ik mocht het met fikse korting hebben, maar ook dan is het iets wat je nooit moet doen. Je eigen boek in de boekhandel gaan kopen.
Toen ik aan een vaste telefoonlijn in In ‘t Profijtelijk Boeksken zat te wachten op Heidi, die het programma presenteerde, kwam ik met de verkoper overeen dat ik de misdruk daar achter zou laten. Ik plaatste er wat franjes bij, signeerde het, waarna de verkoper het in de etalage plaatste met een prijskaartje aan. Daar is het nu te koop voor een buitensporig bedrag. Zodat het niet direct de etalage verlaat.
Het interview in Babel op Klara is herbeluisterbaar op de gloednieuwe cultuurwebsite van de VRT Cobra.be, u kan hier klikken >>
3 reacties ↓
1 Pieter // 18.02.10 at 20:11
Hé Maarten, het is “In ‘t Profijtelijk Boeksken”, in feite, niet “Profijtig”! Bedankt voor het unieke exemplaar van je Verzameld Werk en tot een volgend avontuur.
Groeten, Pieter
2 Maarten // 18.02.10 at 20:58
Pieter, heb het aangepast. Ik was te snel in mijn enthousiasme.
3 Johan // 02.04.10 at 00:22
Dag meneer de dichter,
Je hebt ooit eens iets gezegd over een van mijn schrijfsels.
Ik zou graag eens weten wat je van deze denkt…
http://degedachtenvaneenkansel.blogspot.com/2009/11/snikken-zonder-rouwgewaad.html
Je bent natuurlijk ook uitgenodigd om verder te klikken.
Ik hoor wel van je.
Johan Menheere
Geef je reactie