Maarten Inghels

Maarten Inghels is dichter en schrijver. Zijn poëziedebuut 'Tumult' verscheen in de Sandwich-reeks onder redactie
van Gerrit Komrij Lees verder »

Het hondje van Hitler {312}

Wanneer ik koffie in Het Café Op De Hoek drink moet het kopje altijd naast zijn schoteltje worden geplaatst. Zo voelt het toch aan.

Het schoteltje dat zo’n rommelige indruk wekt, met zijn ongebruikte melkkuipjes, niet-aangeraakte suikerzakjes en het duffe koekje dat er voor de vorm, het evenwicht, bij ligt, wel; dat schoteltje dient natuurlijk om al de vlekken die je zou maken op te vangen. Maar ik mors nooit. Ik ben geen oud opaatje.
Bovendien, het ribbeltje op het porselein waarin je het tasje moet plaatsen past haast nooit rond de onderkant van het kopje. Het gootje zit verkeerd. Het kopje zal op zijn beurt scheef staan op het hobbelige terrein van de melkkuipjes, suikerzakjes en het zilveren lepeltje dat ik nooit zal gebruiken want ik drink zwart.
Van zwarte koffie drinken word je ziel zwart, had mijn moeder, of mijn grootmoeder, of de moeder daarvan, ooit eens gezegd, maar volgens mij klopt dat niet helemaal want dan was ik al jaren een massamoordenaar die als een duivel op meisjes van twaalf joeg.

Maar goed, ik drink mijn koffie steeds zwart en zonder schoteltje in hetzelfde Café Op De Hoek en dan zie ik langs het raam plots Hitler met zijn hondje aan een strak gehouden leiband wandelen. De hond heeft geen naam, of ik ken althans zijn naam niet. Maar je ziet dat het oude heertje dat sprekend op Hitler lijkt zijn hondje even goed verzorgd als het ferme snorretje onder zijn neus. Als Hitler door het raam naar binnen kijkt en ziet hoe ik mijn koffie drink verplaats ik altijd weer snel het kopje van de tafel naar zijn schoteltje en kijk ik betrapt naar het onaangeroerde kuipje en suikertje.


Zie ook:

312 reacties ↓