Boomsesteenweg / A12 (265 woorden) {1}
Er lopen altijd meer hoeren dan dichters op de
Boomsesteenweg dus met de échte liefde komt het
nog wel goed. Overigens is het beter schrijven
in hoerenzaken dan op zolderkamers. Hier vond
men het smogalarm uit en noemt men ons de toekomst,
maar knapper en beter worden we er niet van.
Desondanks de tijd die wordt uitgetrokken voor
onze levens willen ze maar niet beginnen.
Weliswaar worden de hamburgers met extra veel kaas
naast de laatste Porsche Cayman 211pk verkocht en
flaneren we als Nieuwe Elite broederlijk naast het
breezersletje, op de A12 is het steeds gissen naar
namen voor onze nieuw gevormde gevoelens, blijft er
weinig geld over voor assertiviteitstraining en spuwt
men op een Hongaarse als haar snor in brand staat.
Meer dan ooit roept de regering de bevolking op om
offers te maken inzake engagement en zuinigheid
en raadt men verslavingen of dromen af. Inderhaast
wordt voor elke perverse gedachte een verkeersbord
geschilderd, lachen is een gebod. Af en toe steekt
iemand zich na het bowlen als een toorts in brand
waarna de aandelen kelderen en men fijn stof signaleert.
Op de Boomsesteenweg neem je altijd de verkeerde
afslag en bij het afdraaien scandeert de bange blanke
man: “Waar is de poen van mijn pensioen? In de pocket
van Mohammed!” en hoor ik op de radio dat Michael
Jackson al reeds vier maal is gestorven maar nu
definitief. Ik word lijkbleek. Het is wachten op de
uitkering van de hoop. Er gelden hier immers
twee duidelijke regels:
Regel één: rijd hier zo snel mogelijk.
Regel twee: rijd hier zo snel mogelijk vandaan.
1 reactie ↓
1 Gdx // 11.07.09 at 12:03
Een gedicht om er niet bij te horen, dat zint me wel; er wordt toch al zoveel geschreven om er wel bij te horen.
…
De A12 bij nacht heeft nochtans iets poëtisch, vooral als je je aan de snelheidsbeperking houdt en Miles Davis of Ry Cooder voor de filmmuziek zorgen.
Groet vanuit Italië.
Geef je reactie