Dichtersvrouwen {3}
“Ik heb de vrouwen van dichters dikwijls horen beklagen, en ongetwijfeld kan er geen enkele goede eigenschap gemist worden, wil men op waardige wijze deze moeilijke levensfunctie kunnen vervullen. De uitzonderlijkste combinatie van verdienstelijke kwaliteiten is nog maar nèt toereikend, en vaak is ook deze nog niet voldoende om gewoon gelukkig te zijn. Voortdurend de muze als derde aanwezig te zien bij uw meest triviale gesprekken, — de dichter die uw echtgenoot is in uw armen te moeten sluiten en te verzorgen als hij bij u terugkomt, gewond door de ontgoochelingen van zijn zware taak; — of wel hem te zien wegsnellen achter zijn hersenschim aan… dat is het wat het dagelijks bestaan inhoudt voor de vrouw van een dichter.
Ja, maar daartegenover staat de kant van de schadeloosstelling, het ogenblik waarop hij de lauweren die hij verworven heeft door alle inspanningen van zijn talent eerbiedig aan de voeten legt van zijn wettig beminde vrouw, op de knieën van de Antigone die deze `blinde zwerver’ tot gids is in deze wereld. Want vergis u niet: bijna alle kleinzonen van Homerus zijn op hun manier min of meer blind; — zij zien wat wij niet zien; hun blik dringt hoger en verder door dan de onze, maar ze kunnen niet recht voor zich uit kijken op hun simpele, alledaagse weggetje, en ze zouden in staat zijn te struikelen en de hals te breken over het kleinste steentje als ze zonder ondersteuning voort moesten door deze proza-dalen waar het leven zich voltrekt.”
Motto Max Havelaar (Multatuli), Henry De Pène, vertaling door L. Jz. Coster.
3 reacties ↓
1 Dennis // 16.02.09 at 08:42
Een mooi stukje. En een beetje waar ook. Voor mij dan.
2 EvHoof // 19.02.09 at 11:17
Dichters vrouwen, of dichteresse (leuk nieuw woord) mannen, of wat je voorkeur dan ook is: het resultaat blijft gelijk. De poezie maakt deel uit van het leven, en daarmee dus ook de tijd vrijmaken om te schrijven en (meestal) de tijd vrijmaken om op te treden
3 sk // 24.02.09 at 21:32
Het is waar. Multatuli verwoordt het fantastisch.
Maar deze ‘blinde zwerver’ is wel het mooiste mens dat ik ben tegengekomen. De rol van zijn Antigone spelen is echter niet altijd even makkelijk. Naast het gidsen van deze ‘blinde’ is het velen van de aanwezigheid van de muze en de talrijke niet wettig beminde vrouwen een vak apart.
Hoe dan ook Max Havelaar wordt spoedig door mij gelezen.
Geef je reactie