Maarten Inghels

Maarten Inghels is dichter en schrijver. Zijn poëziedebuut 'Tumult' verscheen in de Sandwich-reeks onder redactie
van Gerrit Komrij Lees verder »

Scenario IV waarin het allemaal anders loopt dan ik had gedacht en ik een pop koop die ik Tamara doop. {47}

Morgen koop ik me een etalagepop met borsten. Als ik het huis uitga zal ik ze in een hoek van de kamer zetten, als ik thuis rondloop zal ze op een stoel gekneed worden. Dan plaats ik haar handen plat op tafel en zet ik een bord cornflakes voor haar neer, dat ze niet leeg eet. Haar gezicht is vormeloos en leeg maar dat bewerk ik naar believen met lippenstift, make-up en andere cosmetica tot het monster een alter ego van mezelf is geworden. Dan pas kan ik tegen haar praten en haar mijn diepste geheimen vertellen. Wanneer de emoties mij teveel worden en mijn krokodillentranen tussen haar harde dijen vloeien zal ik haar vragen om een biertje uit de koelkast te gaan halen. Wat ze niet kan, ik heb immers haar benen eraf geschroefd. Terug praten hoeft ze niet, ze mag een pop blijven die naar me luistert en me niet tegenspreekt. Het oogcontact zal innig zijn.

Zaterdags wandel ik met haar naar de zee, samen met haar tel ik al de meeuwen. Samen strooien we brood. Altijd samen.

Zondags wandel ik met haar in een park. Dat wil zeggen; zij zit op de bank en ik wandel rond de vijver. In haar altijd opengesperde mond prop ik broodkorsten, voor de vogels. Wanneer het blauwe huismusje of de roodgestipte schreeuwvink op haar epauletten of haar neus landen zullen ze met hun snavels eten gappen uit haar mond. Dan neem ik mooie natuurfoto’s. En altijd staat er een stukje schouder of kaakbeen op die foto, van haar.

Ze zal Tamara heten, omdat dat wel past bij haar relatief vrouwelijke persoonlijkheid. Haar borsten raak ik niet aan want dat is onvriendelijk en ze zijn toch van plastic. Wanneer ik me omkleed om te gaan slapen draai ik haar hoofd naar de muur. Ze zegt geen ‘au’ want ze is maar een pop. Wanneer ik onder de lakens lig mag ze weer naar me kijken, dan moet ik haar hoofd terug omdraaien, zelf kan ze dat nog niet. Ik zeg ‘slaapzacht’ en ze knippert eens met haar ogen. Of is dat het leeslampje dat onregelmatig brandt?

Ze is maar een pop zal ik blijven herhalen als het licht uit is.
Ze is maar een pop.


Zie ook:

47 reacties ↓

Geef je reactie

 

Reactie: