See how your posts look:

Try the Color Schemes!

Want it on your blog?

Click here to get it
Maarten Inghels
Dichter en schrijver.
In 2013 verscheen het reportageboek ‘De eenzame uitvaart, 40 verhalen en gedichten bij vergeten levens' over zijn werkzaamheden als coördinator van 'De eenzame uitvaart' in Antwerpen.

Mijn nieuwe barbier

Deze week verzorg ik het radiodagboek in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1. Herbeluisteren kan via deze link. http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/het-middagjournaal-van-maarten-inghels-3

Ik zat bij een nieuwe kapper waartegen ik barbier moest zeggen. Kapper is een term voor dames die de godganse tijd in je nek zitten te kletsen terwijl ze om de haverklap het werk stilleggen om je in de spiegel aan te kijken, waarschuwde de barbier. Hij was iemand die volgens de oude technieken werkte. Had hij geleerd van een oude man, ook een barbier. Het ging vele eeuwen terug, vertelde hij me, toen de barbier iemand was die je haar, baard en tanden deed. Daarom zat ik in een oude tandartsstoel, om mij terug in de geschiedenis te katapulteren. 

Lees verder

In ijzer gegoten

Deze week verzorg ik het radiodagboek in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1. Herbeluisteren kan via deze link. http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/het-middagjournaal-van-maarten-inghels-2

Ik zag een korte documentaire over wetenschappers die in een verlaten termietennest gesmolten tin goten. De inkomhal van dat nest stak als een centimeterhoge molshoop boven het gras uit, de rest van de kolonie bevond zich ondergronds. Het ijsbergprincipe. Een klein gaatje bood toegang tot een onderaards universum.  

Lees verder

Vrijheid onder een tandenstokerboompje

Deze week verzorg ik het radiodagboek in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1. Herbeluisteren kan via deze link. http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/het-middagjournaal-van-maarten-inghels-1

Gisteren had ik een wandelvergadering met mezelf, en liep ik naar Park Spoor Noord. Die zakdoek gras ligt tussen een spoorweg en torenflats. Er staan een tiental tandenstokerboompjes, maar zo berekend dat we nooit over een bos kunnen spreken. In het landschap zijn een aantal glooiingen en plooien aangebracht zodat spelende kinderen zich kunnen voorstellen hoe de natuur buiten de stad zijn eigen weg kan gaan. 

Lees verder

Wandelvergaderingen

Deze week verzorg ik het radiodagboek in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1. Herbeluisteren kan via deze link. http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/het-middagjournaal-van-maarten-inghels-0
 
Ik had een lunchvergadering. Zo’n broodjesvergadering in het Scandinavisch-houten interieur van een conceptkoffiebar. Met mijn mond vol broodje rode biet met forelmousse dacht ik aan het probleem van lunchvergaderingen:

Lees verder

De eerste stroomstoring

image

Deze week verzorg ik het radiodagboek in het programma ‘Nieuwe Feiten’ op Radio 1. Vandaag had ik het over de mogelijke stroomstoringen. Herbeluisteren kan via deze link: http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/het-middagjournaal-van-maarten-inghels

In de zomer van 2014 werd gevreesd voor ernstige electriciteitstekorten tijdens de winter 2014-15, wegens het onverwacht vroeg sluiten van kerncentrales in Doel en Tihange en het gelijktijdig afbouwen van oudere klassieke kool- en gascentrales op verschillende locaties. Er wordt gewerkt aan een afschakelplan om de belasting te beperken.

Tot voor vandaag kon die stroomstoringsellende en dat afschakelplandebat me geen fluit schelen. Het had er alle schijn naar dat we te maken hadden met een sterk staaltje paniekvoetbal van de energielobby, van op de zijlijn aangemoedigd door onze surrealistische Belgische pathetiek. Bovendien woon ik in de schaduw van de Kathedraal van Antwerpen en kon ik maar moeilijk geloven dat het bestuur de recent aangebrachte designerledverlichting en duur uitgelichte schijnwerpers op ’t Schoon Verdiep zou uitschakelen.

Lees verder

Op vraag van het district Merksem schreef ik een gedicht voor de herdenking van hun twee eerste oorlogsslachtoffers, Valentin Dethieu en Stanislas Meeùs. Deze soldaten moesten munitie in het Fort van Merksem laten ontploffen voordat de vijand eraan kwam - helaas was de lont te kort en sneuvelden ze zelf. Vandaag was de inhuldiging van het monument.
EEN ONGELUK GROOT
De oorlog rommelde al in je hoofd nog voordat  je de brandschone kloffie aantrok, ze begon  in de gang thuis toen je die rugzak strak ombond.
Niemand die wist dat oorlog in onze handen  woont, of in je gezicht als de straat zijn geliefde  jongens uitwuift. Je vermant jezelf tot soldaat.
Want je hebt een rol aan het front: kogels sorteren,  de loop van het geweer op je knie leggen  en inspecteren, hemdsmouwen oprollen.
Maar nee, geen spectaculaire veldslagen  in een diep zwart woud of aan een ondergelopen weide -  er moet ook altijd iemand sterven net om de hoek.
Zo verdween je: met de lucifer nog in de hand  terwijl het land nog niet eens in brand stond. Ook in oorlogstijd is de dood een ongeluk groot.

Op vraag van het district Merksem schreef ik een gedicht voor de herdenking van hun twee eerste oorlogsslachtoffers, Valentin Dethieu en Stanislas Meeùs. Deze soldaten moesten munitie in het Fort van Merksem laten ontploffen voordat de vijand eraan kwam - helaas was de lont te kort en sneuvelden ze zelf. Vandaag was de inhuldiging van het monument.

EEN ONGELUK GROOT

De oorlog rommelde al in je hoofd nog voordat
je de brandschone kloffie aantrok, ze begon
in de gang thuis toen je die rugzak strak ombond.

Niemand die wist dat oorlog in onze handen
woont, of in je gezicht als de straat zijn geliefde
jongens uitwuift. Je vermant jezelf tot soldaat.

Want je hebt een rol aan het front: kogels sorteren,
de loop van het geweer op je knie leggen
en inspecteren, hemdsmouwen oprollen.

Maar nee, geen spectaculaire veldslagen
in een diep zwart woud of aan een ondergelopen weide -
er moet ook altijd iemand sterven net om de hoek.

Zo verdween je: met de lucifer nog in de hand
terwijl het land nog niet eens in brand stond.
Ook in oorlogstijd is de dood een ongeluk groot.

msjudee:


Fotografe Judith Dekker maakte een fototentoonstelling over het project 'De eenzame uitvaart’. De expo is te zien in de volgende bibliotheken, met steeds een lezing van Maarten Inghels als inleiding: 
23/10/2014 om 20u15: Bibliotheek Bist, Wilrijk.
28/10/2014 om 17u00: Bibliotheek Genk. 

msjudee:

Fotografe Judith Dekker maakte een fototentoonstelling over het project 'De eenzame uitvaart’. De expo is te zien in de volgende bibliotheken, met steeds een lezing van Maarten Inghels als inleiding: 

Tien memorabele boeken, een stapel die maandelijks fluctueert. COETZEE/ CUNNINGHAM/ LODEIZEN/ LYNCH/ BROUWERS/ PLEYSIER/ TIMM/ WOLKERS/ KNAUSGÅRD/ PERNATH

Tien memorabele boeken, een stapel die maandelijks fluctueert. COETZEE/ CUNNINGHAM/ LODEIZEN/ LYNCH/ BROUWERS/ PLEYSIER/ TIMM/ WOLKERS/ KNAUSGÅRD/ PERNATH

Een oud filmpje nieuw op YouTube

Een (Joodse) handel in emotionele goederen. (bij Antwerp diamond district)

Een (Joodse) handel in emotionele goederen. (bij Antwerp diamond district)

Gedicht in Watou, samen met een kunstwerk van Eva Mouton. Watou, 19 juli 2014.
LOOP EEN LEVEN OM
Wat als de stad mij zou verlaten? Of kan ik  mij als een pen uit haar binnenzak laten vallen,  verliezen van de zichzelf herhalende straten?
Zou ik op de snelweg afslaan en het land opstappen? Een brug of oevers zoeken? Stoppen met drinken en opnieuw beginnen? Mezelf uitroken als een mesthoop?
Hoe ik haar bewaar: steengruis; tanden in mijn mond, een ruitenwisser is mijn vlaggenstok. Ik strooi vuil zand onder mijn oksels als een olifant,
smeer boter in mijn haar,  stap grootmoedig weg  om te verdwalen aan de schouder van de maan.
Wie wil er nog het bos in gaan  om de geheimzinnige gang onder de boomwortels te zoeken,  sterren te vinden in de gatenkaas van een nat bladerdek?
Wie durft met zijn of haar hiel een landkaart in de grond te tekenen  om het pad dan toch te negeren?
Vraag om gesprekken met de stenen, ga uit je schoenen staan, loop een leven om.

Gedicht in Watou, samen met een kunstwerk van Eva Mouton. Watou, 19 juli 2014.

LOOP EEN LEVEN OM

Wat als de stad mij zou verlaten? Of kan ik
mij als een pen uit haar binnenzak laten vallen,
verliezen van de zichzelf herhalende straten?

Zou ik op de snelweg afslaan en het land opstappen?
Een brug of oevers zoeken? Stoppen met drinken
en opnieuw beginnen? Mezelf uitroken als een mesthoop?

Hoe ik haar bewaar: steengruis; tanden in mijn mond,
een ruitenwisser is mijn vlaggenstok.
Ik strooi vuil zand onder mijn oksels als een olifant,

smeer boter in mijn haar,
stap grootmoedig weg
om te verdwalen aan de schouder van de maan.

Wie wil er nog het bos in gaan
om de geheimzinnige gang onder de boomwortels te zoeken,
sterren te vinden in de gatenkaas van een nat bladerdek?

Wie durft met zijn of haar hiel
een landkaart in de grond te tekenen
om het pad dan toch te negeren?

Vraag om gesprekken met de stenen,
ga uit je schoenen staan,
loop een leven om.

Regel uit mijn gedicht bij het kunstwerk van Eva Mouton op Kunstenfestival Watou. (bij Kunstenfestival Watou)

Regel uit mijn gedicht bij het kunstwerk van Eva Mouton op Kunstenfestival Watou. (bij Kunstenfestival Watou)